De Achterdijk varieert in hoogte en slingert als een groen lint door het open polderlandschap tussen Zevenbergen en Zevenbergschen Hoek. De Achterdijk is een zogenaamde droge dijk, die aanvankelijk een waterkerende functie had.
De dijk is terug te vinden op de topgrafische kaart van 1898, maar wordt in die tijd nog geen Achterdijk genoemd. Tussen Dijkzigt en Zwart Schaap heet de dijk "Plat Dijkje" en oostelijk daarvan de Geldersche Dijk. Door de jaren heen zijn er meer huizen gebouwd vooral in de periode 1920-1940. De dijk kreeg door de toegenomen bewoning het karakter van een buurtschap en is toen Achterdijk gaan heten.
Van oorsprong is het een agrarisch gebied met in hoofdzaak akkerbouw (aardappelen, suikerbieten, uien, ed), terwijl de flanken van de dijken extensief worden begraasd door koeien en later ook vooral schapen. Vanouds her worden ook moestuinen geëxploiteerd. Vanaf de zestiger jaren zijn ook mensen "van buitenaf" zich gaan vestigen op de Achterdijk. Samen met het agrarisch grondgebruik is een veelzijdig palet ontstaan van grondgebruik en op het buitengebied gerelateerde activiteiten.
De boombeplanting op de lagere delen bestaat uit Fraxinus excelsior (es) en op de hogere delen staat Quercus robur (zomereik) afgewisseld met een jongere beplanting van Fraxinus excelsior. Vooral de aanwezigheid van de betrekkelijk oude Quercus robur is een opvallende verschijning in het open polderlandschap. De laatste tien jaar is door bewoners fors geïnvesteerd in het verbeteren van de woning en de directe woonomgeving. Het maakt de Achterdijk tot een aantrekkelijk gebied voor haar bewoners en de recreanten uit de omgeving.
